The second largest island after Crete, in Greek archipelagos and the third after Cyprus in the eastern Mediterranean. It is separated from the mainland of Greece with the Evian Gulf.

  Source:Goevia.com

 

 

Αρχαία Ιστορία                                                                              

 

«Των επτά νήσων, ας δέδειχεν η φύσις…Εύβοια πέμπτη, στενοφυής…»

 

(Στέφανος Βυζάντιος στο λήμμα Σικελία)

   Η Εύβοια οφείλει στο όνομα της στα εύρωστα βόδια που τρέφονταν στην εύφορη γης της.  Ευ + βους = καλά βόδια.

 

   Η Εύβοια ή Αβαντίς ή Μάκρις ή Ασωπίς ή Ελλοπία ή Χαλκίς ή  Χαλκοδωντίς, όπως ονομάστηκε κατά  καιρούς  ακολούθησε μια ιστορική πορεία σημαδεμένη από τη θάλασσα  και την πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στο γένος των γαιοκτημόνων Ιπποβοτών και των μεγαλοαστών Αειναυτών.

   Πλούσια είναι τα ευρήματα που απέδωσε η παλαιοντολογική έρευνα. Σπάνια απολιθώματα θηλαστικών, της πανίδας του Πικερμίου, ανακαλύφθηκαν από τον Αλμυροπόταμο και την Καρυστία έως την Κερασιά και το Αρτεμίσο.

   Τα πρώτα σημάδια του ανθρώπου  χρονολογούνται στην μέση παλαιολιθική περίοδο (100.000 έως 40.000 χρόνια πριν από σήμερα). Ευρέθηκαν  εργαλεία από πυριτόλιθο  στην κεντρική Εύβοια

   Η νεολιθική περίοδος και η πρώιμη χαλκοκρατία χαρακτηρίζεται στην Εύβοια από τους πολιτισμούς της Βάρκας (περιοχή Ψαχνών Νεολιθική περίοδος 6000-3000 π.Χ.) και της Μάνικας (περιοχή Χαλκίδας 3000-2100 π.Χ.) Στη νεολιθική εποχή φαίνεται ότι ο πληθυσμός αυξήθηκε και δημιουργήθηκαν οικισμοί. Κυριότερες ενδείξεις είναι τα πήλινα αντικείμενα και η ευρεία χρήση της κεραμικής.

   Στην μετάβαση προς την εποχή του χαλκού (3η χιλιετία) έχουμε ενδείξεις για έντονη εμπορική δραστηριότητα με τις Κυκλάδες, τη Στερεά Ελλάδα και την απέναντι μικρασιατική ακτή.

   Στους μυκηναϊκούς χρόνους (1650-1050 π.Χ.) πλήθος οικισμών ακμάζουν σε όλο το νησί και οι κάτοικοι του Άβαντες, σύμφωνα με το Όμηρο (Β, 536-539), υπό το Βασιλιά της Χαλκίδας Ελεφήνωρα μετέχουν στην Τρωική εκστρατεία .

   Τον 11ο π.Χ. αιώνα οι Ευβοείς οργώνουν τις θάλασσες της Ανατολικής Μεσογείου ιδρύοντας εμπόρια (εμπορικούς σταθμούς).

   Οι αριστοκράτες Ιπποβότες έχουν αντικαταστήσει πλέον τους μυκηναίους βασιλείς και η δύναμη της ισχύος τους,  αλλά και οι εμπορικές επαφές με τους μεσογειακούς πολιτισμούς αντικατοπτρίζεται στα ευρήματα του τάφου του Ηγεμόνα στο Λευκαντί (σήμερα μοιρασμένα ανάμεσα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Aθηνών και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ερετρίας.)

   Τον 8ο αιώνα π.Χ. ιδρύονται οι μεγάλες πόλεις-κράτη, με σπουδαιότερες τη Χαλκίδα, την Ερέτρια, την Ιστιαία και την Κάρυστο.

   Οι ευβοϊκές πόλεις συμμετέχουν στον αποικισμό στην Δυτική Μεσόγειο και στις βόρειες ακτές του Αιγαίου και οι  άποικοι  μεταφέρουν πρώτα στις Πιθηκούσες (σημερινή Ischia) και κατόπιν σε όλη τη Νότια Ιταλία (Μεγάλη Ελλάδα) μαζί με τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο και τα σύμβολα της γραφής τους το Ευβοϊκό Αλφάβητο, το οποίο θα αποτελέσει  την βάση  του Λατινικού Αλφαβήτου.

   Η ναυσικλειτή Εύβοια του Ομηρικού Ύμνου στον Απόλλωνα με τα πλοία της αυτή την εποχή κυριαρχεί σε όλη την Μεσόγειο.

   Το τελευταίο μισό του 7ου π.Χ. αιώνα τοποθετείται και ο μεγάλος εμφύλιος σπαραγμός που ταλάνισε την Εύβοια, αλλά και όλη την Ελλάδα, η διαμάχη ανάμεσα σε Χαλκίδα και Ερέτρια για την κατοχή του Ληλαντίου πεδίου, της εύφορης πεδιάδας του σημερινού Βασιλικού, στην Κεντρική Εύβοια.

   Η αυγή της κλασσικής περιόδου θα βρει την Εύβοια, όπως και όλη την Ελλάδα, να μάχεται για την ανεξαρτησία της από τον κίνδυνο του περσικού επεκτατισμού. Στην εκστρατεία του 490 π.Χ. οι Πέρσες καταστρέφουν συθέμελα την Ερέτρια, τιμωρώντας τους κατοίκους της για την βοήθεια προς του Μιλησίους κατά την Ιωνική επανάσταση, ενώ το 480 π.Χ. στα νερά του Αρτεμισίου ο ελληνικός στόλος καθυστερεί τα εχθρικά πλοία που κατευθύνονται προς τα στενά της Σαλαμίνας.

   Στην νικηφόρα μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ. μετέχουν όλες οι ευβοϊκές πόλεις και τιμής ένεκεν τα ονόματα τους βρίσκονται και σήμερα χαραγμένα, μαζί με αυτά των υπόλοιπων ελλήνων, στον χάλκινο τρίποδα που αφιέρωσαν στους Δελφούς οι νικητές (σήμερα στην Κωνσταντινούπολη).

   Οι Ευβοείς που αρχικά συμμετέχουν στην Αθηναϊκή Συμμαχία, κυρίως κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, αποστατούν, παλεύοντας για την ανεξαρτησία τους και το νησί γίνεται πεδίο σφοδρών συγκρούσεων ανάμεσα στους εμπλεκόμενους.

   Το 404 π.Χ. συστήνεται το Κοινό των Ευβοέων, ένα είδος συνομοσπονδίας των ευβοϊκών πόλεων-κρατών.

   Μετά την μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. η Εύβοια περνά στην επιρροή  του Φιλίππου του Β’ και μακεδονικές φρουρές εγκαθίστανται σε όλες τις πόλεις της.

   Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου το νησί αποτελεί το μήλον της έριδος ανάμεσα στους Επιγόνους. Συμμετέχει στους αγώνες ενάντια στον ρωμαϊκό κίνδυνο και το 146 π.Χ. περνά στην κατοχή της Ρώμης.

   Κατά την ρωμαιοκρατία το νησί ακμάζει οικονομικά, νέες λατρείες εισάγονται, ενώ δημόσια κτίρια οικοδομούνται στην ισχυρότερη πόλη του νησιού τη Χαλκίδα. Η Αιδηψός στην Βόρειο Εύβοια εξελίσσεται σε σημαντικό κέντρο λουτροθεραπείας.