Η Εύβοια το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μαζί με τη γειτονική  Σκύρο,  αποτελούν ιδανικούς  τουριστικούς  προορισμούς τεσσάρων εποχών τόσο για τους Έλληνες όσο και  τους ξένους επισκέπτες.Σας προσκαλούμε να τους εξερευνήσετε!

Εύβοια.... Όλη η Ελλάδα σε ένα νησί

 

 

 

Αποκριές στη Σκύρο

 

Πολλές παραδόσεις καταγράφουν τη γνήσια λαϊκή συνείδηση των κατοίκων της Σκύρου. Αποκορύφωση αποτελεί το αποκριάτικο Σκυριανό Καρναβάλι, με τη Διονυσιακή του ατμόσφαιρα. Οι καταβολές του χάνονται στα βάθη του χρόνου, έχοντας τη ρίζα τους στις προαιώνιες ανθρώπινες ανησυχίες και αναζητήσεις για τη ζωή και το θάνατο.

Οι πρωταγωνιστικές φιγούρες του Καρναβαλιού είναι ο Γέρος, η Κορέλα και ο Φράγκος, που προστέθηκε αργότερα σε διακωμώδηση ίσως των πρώτων φράγκικων ρούχων (παντελόνι-σακάκι). Ιδιαίτερα η μορφή του Γέρου αποτελεί μοναδική προσέγγιση σε όλη την ελληνική λαϊκή παράδοση.

Το Καρναβάλι πραγματοποιείται χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα, χάρη στη συμμετοχή και στον ενθουσιασμό των Σκυριανών. Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς οι «Γέροι» και οι «Κορέλες» (κουρέλα, κουρέλι από το λατινικό coriellym), ξεχύνονται στους δρόμους του νησιού σε ένα παραλήρημα κεφιού και διασκέδασης, αναβιώνοντας ένα παλιό σκυριανό έθιμο που τρέχουν να το δουν από όλα τα μέρη της Ελλάδος.

Η φορεσιά του "Γέρου", που τη φορούν τα παλικάρια, είναι η πιο εντυπωσιακή. Μαύρη κάπα με κουκούλα, μάσκα στο πρόσωπο και ζωσμένος με 30 ή 40 κουδούνια προβάτων. Με χορευτικό βάδισμα, μαζί με τη συνοδεία του, την "Κορέλα" και τον "Φράγκο", φτιάχνουν ένα θορυβώδες σύνολο, φοβερό στην εντύπωση, που προξενεί δέος στα παιδιά και αφυπνίζει τα άδυτα των μεγάλων.

Ο μύθος λέει ότι ο "Γέρος" αναπαριστά ένα γέρο τσοπάνη που έχασε, κάποια αποκριά, όλα του τα πρόβατα από την βαρυχειμωνιά. Για να κοινοποιήσει το τραγικό γεγονός στους χωριανούς του  ζώστηκε τα κουδούνια των νεκρών του ζώων και μαζί με την κουρελιασμένη γυναίκα του (κορέλα) περπάτησαν από σοκάκι σε σοκάκι και εβόησε ο τόπος από τη συμφορά.

Πέρα από το μύθο, τα κουδούνια ήταν πολύ γνωστά στην αρχαιότητα, γιατί με αυτά κρεμασμένα στις ασπίδες τους οι πολεμιστές φοβέριζαν τους εχθρούς. Ίσως το έθιμο να έχει μια τέτοια έννοια, να ξορκίσει δηλαδή κάθε κακό.