Η Εύβοια το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μαζί με τη γειτονική  Σκύρο,  αποτελούν ιδανικούς  τουριστικούς  προορισμούς τεσσάρων εποχών τόσο για τους Έλληνες όσο και  τους ξένους επισκέπτες.Σας προσκαλούμε να τους εξερευνήσετε!

Εύβοια.... Όλη η Ελλάδα σε ένα νησί

 

 

 

 

Ιστορία της Σκύρου

 

HΣκύρος  οφείλει το όνομα στη «Σκυρία ποικίλη λίθο»,το περίφημο σκυριανό χρωματιστό μάρμαρο, με το οποίο στόλιζαν τα αρχοντικά τους οι Ρωμαίοι.

Η Σκύρος  στην πορεία των αιώνων  από την αρχαιότητα και στα μετέπειτα χρόνια, είχε ποικίλες ονομασίες, που οφείλονται  στην προέλευση, τη μορφολογία, το έδαφος, τους λαούς και τη φύση. Ονομάστηκε Αιγίβοτος (αυτή που τρέφει αίγες), Ανεμόεσσα (λόγω των ανέμων της), Πελασγία (νησί των Πελασγών, καθώς κατοικήθηκε από τους Πελασγούς), Δολοπία, (νησί των Δολόπων), Περίρρυτος, (περιβρεχόμενη από θάλασσα), Πελαγία (νησί του πελάγους).

 

Μυθολογία

 

Η Σκύρος κάνει αισθητή την  παρουσία της κατά την ελληνική μυθολογία  Τέσσερα μυθικά πρόσωπα  συνδέονται με τη Σκύρο. Ο Θησέας, Ο Λυκομήδης, ο Αχιλλέας και ο Νεοπτόλεμος.

Ο Θησέας, ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας,   μετά τους άθλους του και την επιστροφή του από τον Άδη, απογοητευμένος από τον βασιλιά Μενεσθέα που του είχε πάρει το θρόνο, αποφάσισε να πάει στη Σκύρο, από όπου και καταγόταν και είχε περιουσία από τον πατέρα του Αιγαία. Στη Σκύρο βασιλιάς ήταν ο Λυκομήδης, ο οποίος όταν κατάλαβε ότι ο λαός αγαπούσε και θαύμαζε τον Θησέα άρχισε να φθονεί τη δόξα  και τον ηρωισμό του  και αποφάσισε να τον εξοντώσει. Μια μέρα ο Λυκομήδης οδήγησε τον Θησέα στο ψηλότερο μέρος του Κάστρου για να του δείξει τα κτήματά του και από εκεί τον γκρέμισε στους πρόποδες, όπου βρήκε τραγικό θάνατο.

Σύμφωνα με άλλο μύθο η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτιδα, που  ήξερε  πως το παιδί της θα σκοτωθεί στον Τρωικό πόλεμο για να αντιστρέψει την μοίρα, τον έντυσε γυναίκα και με το όνομα Πύρρα (ξανθιά), τον έκρυψε στη Σκύρο  στο παλάτι του βασιλιά Λυκομήδη.   Εκεί ο Αχιλλέας ερωτεύθηκε την κόρη του Λυκομήδη  Δηιδάμεια και από τον έρωτά τους γεννήθηκε ο Πύρρος (ξανθός), που αργότερα ονομάστηκε Νεοπτόλεμος και   του οποίου απόγονος ήταν η Ολυμπιάδα, η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Αχιλλέας δεν απέφυγε το πεπρωμένο του. Ο μάντης, ανακάλυψε πως κρυβόταν στο παλάτι και οι Έλληνες έστειλαν τον Οδυσσέα να τον φέρει από τη Σκύρο για να ηγηθεί του πολέμου με την Τροία.   Ο πολυμήχανος Οδυσσέας μπήκε στην αυλή του Λυκομήδη μεταμφιεσμένος σε έμπορο. Στο πανέρι του (κάνιστρο) είχε κοσμήματα, υφάσματα, αρώματα και όπλα και ενώ οι γυναίκες  επέλεξαν να θαυμάζουν τα κοσμήματα ο Αχιλλέας  περιεργαζόταν τα όπλα. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, ο Οδυσσέας πρόσταξε να ηχήσουν οι σάλπιγγες και ο Αχιλλέας  αντί να δειλιάσει, άρπαξε ένα δόρυ να αντιμετωπίσει  τους εισβολείς και έτσι αποκαλύφθηκε. Συνοδευόμενος από τον εξάδελφό του και καλύτερό του φίλο Πάτροκλο και το δάσκαλό του, Φοίνικα, ξεκίνησε για την Τροία ορμώμενος από το Αχίλλι, τον μικρό όρμο της Σκύρου που σήμερα φέρει το όνομά του.Μετά το θάνατο του Αχιλλέα, ο γιος του Πύρρος, σε ηλικία μόλις 12 ετών, πήγε στην Τροία, πάλι με την ανάμιξη του Οδυσσέα, και πολέμησε γενναία, για αυτό και ονομάστηκε και Νεοπτόλεμος ( νέος στον πόλεμο ). Σχετικά με το  ΛΥΚΟΜΗΔΗ είναι φανερό, ότι πρόκειται για δύο διαφορετικούς βασιλείς.  

 

Ιστορία

 

Όπως μαρτυρούν τα ευρήματα, τα εργαλεία, τα αγγεία κλπ.,  που έχουν βρεθεί σε διάφορες περιοχές του νησιού η Σκύρος κατοικήθηκε από τη νεολιθική περίοδο (5500 – 2800 π.Χ.). Οι πρώτοι κάτοικοι της είναι οι Πελασγοί,  οι Κάρες, οι Λέλεγες και οι Δόλοπες. Την εποχή αυτή οι Πελασγοί χτίζουν και πρώτα οχυρωματικά τείχη στη Σκύρο. Ακμάζει κατά την πρώιμη εποχή του χαλκού ( 2800 – 1900 π.Χ. ) και φτάνει στο απόγειο της ακμής της κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο ( 1650 – 1100 π.Χ. ). Σημαντική παρουσία έχει η Σκύρος στα γεωμετρικά,  αρχαϊκά και κλασσικά χρόνια. Το 475 π.Χ., ο Αθηναίος στρατηγός Κίμων νίκησε τους Δόλοπες και κατέλαβε ολόκληρο το νησί, οπότε  η Σκύρος γίνεται μέλος  της συμμαχίας της Δήλου, που αργότερα έγινε Αθηναϊκή ηγεμονία.   Στο νησί εγκαταστάθηκαν Αθηναίοι-κληρούχοι, οι οποίοι διαμοίρασαν το νησί.  Ο Κίμων υποστήριξε ότι είχε βρει τα λείψανα του Θησέα, τα οποία  διακόμισε  και ενταφίασε στην Αθήνα στο Θησείο.

Το 323 – 322 π.Χ. η Σκύρος περνάει στα χέρια των Μακεδόνων. Το 197 π.Χ. κατελήφθη από τους Ρωμαίους. Ακολουθεί η βυζαντινή περίοδος, οπότε  η Σκύρος υπήχθη στο θέμα του αιγαίου Πελάγους. Το 1204, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, ηΣκύρος κατελήφθη από τους αδερφούς Γκίζι και έγινε κτήση Βενετών και Φράγκων.

Το 1538 κατελήφθη από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και έγινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το νησί απέκτησε προνόμια και δεν είχε τουρκική φρουρά, αλλά υπέφερε από τις επιδρομές πειρατών, με αποτέλεσμα οι κάτοικοί του να καταφύγουν στο Κάστρο.

Το 1702 επισκέφθηκε το νησί ο  περιηγητής Tournefort, ο οποίος αναφέρει ότι στο νησί υπάρχει μόνο ένας οικισμός, κτισμένος κάτω από απόκρημνο βράχο με κωνική μορφή και  ότι ο πληθυσμός του ήταν 300 οικογένειες. Στον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας του 1821, η Σκύρος πρόσφερε πολλά τόσο σε οικονομική, όσο και σε έμψυχη βοήθεια, καθώς έστειλε πολλούς ναύτες στον εθνικό στόλο, πρόσφερε καταφύγιο σε οπλαρχηγούς, ανέδειξε αρκετούς Φιλικούς και περιέθαλψε χιλιάδες πρόσφυγες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Με την απελευθέρωση εντάχθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.

 

Ο διάσημος Άγγλος ποιητής Ρούπερτ Μπρουκ, ο οποίος πέθανε σε ένα γαλλικό πλοίο νοσοκομείο αγκυροβολημένο στα ανοικτά της νήσου το 1915, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
είναι θαμμένος στην Σκύρο, στη θέση τρεις Μπούκες,

 

Σήμερα η παράδοση τα ήθη και τα έθιμα της Σκύρου μαρτυρούν τις αρχαίες καταβολές της, ενώ στα μουσεία της υπάρχουν τεκμήρια και μνημεία του σπουδαίου παρελθόντος της.