Η Εύβοια το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μαζί με τη γειτονική  Σκύρο,  αποτελούν ιδανικούς  τουριστικούς  προορισμούς τεσσάρων εποχών τόσο για τους Έλληνες όσο και  τους ξένους επισκέπτες.Σας προσκαλούμε να τους εξερευνήσετε!

Εύβοια.... Όλη η Ελλάδα σε ένα νησί

 

 



Η Ευβοϊκή γη κρύβει στα σπλάχνα της μοναδικούς και πολύτιμους παλαιοντολογικούς θησαυρούς, που περιμένουν να τους ¨ανακαλύψετε¨.

Το Μουσείο Απολιθωμένων Θηλαστικών Κερασιάς/Β. Εύβοιας φιλοξενεί τα ευρήματα των ερευνών (θηλαστικά που έζησαν στην Εύβοια πριν από έξι εκατομμύρια χρόνια), που έγιναν από τους παλαιοντολόγους του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως απολιθώματα Δεινοθήριων, Ελλαδοθήριων, Σαμοθήριων και Αγυλοθήριων, που πλαισιώνονται από τα υπολείμματα  μικρών θηλαστικών ιππαρίων, βοοειδών και χοίρων, αλλά και σαρκοφάγων αιλουροειδών που είναι δείγματα της σπάνιας προϊστορικής πανίδας του νησιού της Εύβοιας.
Τα ευρήματα αυτά σήμερα είναι κατάλληλα συντηρημένα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρουσιάζονται στο κοινό με πρωτότυπο τρόπο.

 

Ιαματικές πηγές και Ιαματικά Λουτρά

Ιαματικές πηγές ονομάζονται οι φυσικές αναβλύσεις των θερμών νερών, τα οποία με τα συστατικά που περιέχουν είναι κατάλληλα για την ίαση διαφόρων παθήσεων. Φημισμένα για τις ιαματικές πηγές τους είναι τα

Λουτρά Αιδηψού στη Βόρεια Εύβοια. Οι ιαματικές πηγές της Αιδηψού θεωρούνται από τις πιο περιεκτικές σε θεραπευτικά συστατικά και τις πιο αποτελεσματικές παγκοσμίως.Σήμερα υπάρχουν περισσότερες από 80 ιαματικές πηγές που η θερμοκρασία τους κυμαίνεται από 28οC μέχρι 80οC.Οι εκθέσεις των ειδικών υδρολόγων γιατρών, αλλά και άλλων επιστημόνων, καταλήγουν σε συμπεράσματα, ότι τα ιαματικά νερά της Αιδηψού και των Γιάλτρων ενδείκνυνται για παθήσεις όπως: Αρθροπάθειες,  Ρευματοπάθειες,  Σπονδυλαρθρίτιδας,     Οσφυαλγίες,   Ισχιαλγίες, Αγκυλώσεις,   Ημικρανίες, Τενοντίτιδες,  Χρόνιες γυναικολογικές παθήσεις,  Αγγειοπάθειες, αλλά και της  αναζωογόνησης της  αισθητικής και της ομορφιάς κλπ.

Το Απολιθωμένο δάσος και το Μουσείο Απολιθωμένων Θηλαστικών Κερασιάς
www.kerasiamuseum.gr

Το Απολιθωμένο δάσος της κερασιάς βρίσκεται στη Β. Εύβοια και είναι ένα μοναδικό φυσικό μνημείο της Γεωλογικής μας κληρονομιάς με εξαιρετικό ενδιαφέρον.Σημαντικά είναι τα ευρήματα απολιθωμένων κορμών σ' ολόκληρη την περιοχή. Εκεί, μέσα στα αγροκτήματα, εμφανίζονται συστάδες απολιθωμένων δέντρων, μεγάλων διαστάσεων, καθώς επίσης και κομμάτια απολιθωμένων κορμών. Από μελέτες που έγιναν στην παλαιοχλωρίδα της περιοχής, εικάζεται ότι αυτή έχει ηλικία 10-25 εκατομμύρια χρόνια. Η δημιουργία του Απολιθωμένου Δάσους συνδέεται με την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που εκδηλώθηκε στην περιοχή πριν από 10-25 εκατομμύρια χρόνια.Το Μουσείο Απολιθωμένων Θηλαστικών Κερασιάς εγκαινιάστηκε το Σεπτέμβριο 2006 και στεγάζει τον παλαιοντολογικό πλούτο της περιοχής.Στις ανασκαφές στην Κερασιά έχουν βρεθεί απολιθώματα θηλαστικών που έζησαν στην Εύβοια πριν από περισσότερα από έξι εκατομμύρια χρόνια. Τα ευρήματα αυτά, κατάλληλα συντηρημένα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό με πρωτότυπο τρόπο.

 

Το Ηφαίστειο Οξυλίθου
 

Ο Οξύλιθος είναι χωριό της Κεντροανατολικής Εύβοιας  χτισμένο σε υψόμετρο 190 μέτρων και απέχει 10 χιλιόμετρα από την Κύμη.

Το χωριό πήρε το όνομά του από τον οξυκόρυφο λόφο ηφαιστειακής προέλευσης που υψώνεται βόρεια του οικισμού.

 

Το Ηφαίστειο Οξυλίθου δημιουργήθηκε πριν περίπου 11 εκατομμύρια χρόνια στο μέσο της λεκάνης της Κύμης και αποτελεί το πιο εμφανές ηφαιστειακό υπόλειμμα στο κεντρικό Αιγαίο. Ο λόφος ύψους 414 μέτρων και είναι μέρος μια ηφαιστειακής ράχης που εκτείνεται από τη θάλασσα μέχρι το χωριό Κήποι Ευβοίας και έχει μήκος 6 χιλιόμετρα και πλάτος 2-4 χιλιόμετρα.

Το ηφαίστειο  έχει μελετηθεί από πολλούς ερευνητές, κυρίως Ιταλούς και Έλληνες, διότι θεωρείται το πιο προφανές υπόλειμμα ηφαιστειακής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή του κεντρικού Αιγαίου. Από την εξέταση των ηφαιστειακών πετρωμάτων (κυρίως δακίτες και λιγότερο ανδεσίτες), έδειξε ότι πρόκειται για πετρώματα που δημιουργήθηκαν πριν έντεκα (11) εκατομμύρια χρόνια περίπου.

Σήμερα είναι ανενεργό.

 

Τα Λιγνιτωρυχεία της Εύβοιας

 

Δύο είναι τα κυριότερα λιγνιτωρυχεία στην Εύβοια, στο Άγιο Λουκά  Αλιβερίου και στο Έντζι σους Καλιμεριάνους της Κύμης 

 

Το λιγνιτωρυχείο Αλιβερίου βρίσκεται 4 χλμ. βόρεια της πόλης του Αλιβερίου κοντά στο χωριό Άγιος Λουκάς. Εκεί στην περιοχή Μπρινιάς η εξόρυξη λιγνίτη γινόταν υπόγεια, ενώ στην παρακείμενη περιοχή Μαρμαρένια ο λιγνίτης εξορυσσόταν μέσω επιφανειακής εκσκαφής.

Η ύπαρξη του λιγνίτη στην περιοχή ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, ωστόσο η βιομηχανική εκμετάλλευσή του πραγματοποιήθηκε κυρίως κατά τα έτη 1950 - 1980. Η υπόγεια όσο και η επιφανειακή εκμετάλλευσή των λιγνιτικών αποθεμάτων άρχισε το 1873. Εξαιτίας μιας πλημμύρας που κατέστρεψε τις επιφανειακές εγκαταστάσεις, η εξόρυξη σταμάτησε το 1897 για να αρχίσει ξανά μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, η εξόρυξη λιγνίτη δεν ήταν σταθερή. Στα πλαίσια αυτά, λίγο μετά την ίδρυση της ΔΕΗ  (1950), η Ελληνική Κυβέρνηση προχώρησε σε συνεργασία με την εταιρεία Ebasco Services Inc. για μια περίοδο 5 ετών, με σκοπό την εξασφάλιση της απαραίτητης τεχνογνωσίας για την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού.

Το 1951 η ΔΕΗ αναλαμβάνει τη υπόγεια εκμετάλλευση των ορυχείων, εφαρμόζοντας σύγχρονες και ασφαλέστερες μεθόδους εξόρυξης, εξασφαλίζοντας την αύξηση της παραγωγής στους 750 χιλιάδες τόνους το χρόνο. Από το χώρο του λιγνιτωρυχείου, που βρίσκεται στην περιοχή Μπρινιάς και Μαρμαρένια του γειτονικού χωριού Άγιος Λουκάς, ο λιγνίτης μεταφερόταν μέσω σιδηροδρομικής γραμμής στον Κάραβο Αλιβερίου, όπου χτίστηκε το πρώτο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο της χώρας, με δυο γεννήτριες των 40.000 KW, ύπαρξη διαθέσιμων και ικανών λιγνιτικών αποθεμάτων σε κοντινή απόσταση από το εργοστάσιο συντέλεσε αφενός στη γρήγορη όσο και αποτελεσματική λειτουργία του ατμοηλεκτρικού εργοστασίου.

Ένα σημαντικό πρόβλημα για τη λειτουργία και την ασφάλεια του ορυχείου ήταν τα υπόγεια ύδατα της περιοχής. Η παρουσία μεγάλης ποσότητας νερού από υπόγεια ρεύματα απαιτούσε τη συνεχή απάντλησή του στην επιφάνεια[, ενώ μετά την ολοκλήρωση των υπόγειων και επιφανειακών εξορυκτικών εργασιών η περιοχή εμφανίζει ένα σύνθετο περιβάλλον υδρολογικών, γεωχημικών και γεωτεχνικών συνθηκών. Οι συνθήκες αυτές έχουν μελετηθεί και έχουν προταθεί και μέτρα για τη μελλοντική ανάπτυξη της περιοχής, κατά την μετα-εξορυκτική περίοδο.

Η εκμετάλλευση των αποθεμάτων κρίθηκε οικονομικά ασύμφορη στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οπότε και έπαψε τόσο η υπόγεια όσο και η επιφανειακή εξόρυξη του λιγνίτη. Στο χώρο της επιφανειακής εξόρυξης στην περιοχή Μαρμαρένια έχει απομείνει μια μεγάλη κοιλότητα στο έδαφος που από τα υπόγεια νερά της περιοχής έχει μετατραπεί σε λίμνη. Οι εγκαταστάσεις του ορυχείου έχουν εγκαταλειφθεί στη φθορά του χρόνου, εκτός από ένα μικρό τμήμα των κτηρίων που υπήρχαν που στεγάζει τις ανάγκες του Κλιμακίου Μεταλλικών Κατασκευών της ΔΕΗ. Στις παρακείμενες του ορυχείου οικίες, που κατά τα χρόνια λειτουργίας τους κατοικούσαν δεκάδες εργαζομένων με τις οικογένειές τους σήμερα διαμένουν ελάχιστοι.

 

Η Πέτρα και τα Μάρμαρα Καρύστου

 

Στον ορυκτό πλούτο της νότιας Εύβοιας στην Καρυστία,  ξεχωριστή θέση έχουν τα Μάρμαρα και η πέτρα Καρύστου.  Είναι ένα υλικό που χρησιμοποιείται εδώ και πολλούς αιώνες στην οικοδομική. Είναι εξαιρετικά ανθεκτική, έχει εξαίρετες μονωτικές ιδιότητες, χαρίζει υψηλά αισθητικά αποτελέσματα ενώ ταιριάζει με πολλά αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στυλ.

Τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούνταν περισσότερο ως μονόλιθοι μεγάλων διαστάσεων, ιδίως για κολόνες σε διάφορα κτίρια. Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως για εντοιχισμό και επίστρωση δαπέδων.

ο είδος των Καρυστινών Μαρμάρων είναι γνωστά στο εμπόριο ως “Τσιπολίνο”, από την ιταλική λέξη Cipolla = κρεμμύδι, επειδή κάνει τις αποχρώσεις και τα νερά ενός κρεμμυδιού.

Το Καρυστινό Μάρμαρο είναι σκληρό και δεν έχει διεισδυτικότητα στο φως όπως τα άλλα αντίστοιχα Μάρμαρα της Πάρου, της Πεντέλης κ.λ.π. Η σπουδαιότερη περιοχή εξόρυξης μαρμάρων κατά την αρχαιότητα ήταν τα Χαλίκια που περιλαμβάνει περί τα 70 Αρχαία λατομεία. Μερικές από τις κατασκευές που χρησιμοποιήθηκε το Καρυστινό Μάρμαρο είναι:
Η βιβλιοθήκη του Ανδριανού στην Αθήνα, η Βασιλική του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, οι ναοί της Αγίας Σοφίας και των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη, η Βασιλική της Γάζας, η Δημόσια βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, οι Βασιλικές του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, ο Άγιος Πέτρος στη Ρώμη, ο Καθεδρικός Ναός του Λονδίνου και πολλές άλλες.

 

O Λευκόλιθος στην βορειοκεντρική Εύβοια
 

Το βορειοκεντρικό τμήμα της Εύβοιας είναι μια περιοχή η οποία διέθετε και διαθέτει πλούσια κοιτάσματα λευκόλιθου, ενός ορυκτού με ποικίλες εφαρμογές και με μεγάλη ζήτηση.   Η σημαντική αυτή δραστηριότητα, άφησε πολύτιμα ίχνη στο πέρασμά της, κάποια ορατά, όπως βιομηχανικά κτήρια, ορυχεία, συστήματα μεταφοράς, σκάλες φόρτωσης και άλλα που έχουν εγγραφεί στις μνήμες των ανθρώπων που έζησαν εκείνη την περίοδο.  Εμφανή σήμερα είναι, επίσης, και τα σημάδια που άφησε αυτή η δραστηριότητα στο φυσικό ανάγλυφο της περιοχής. Ο λευκόλιθος (MgCO3) είναι ένα ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου. Είναι παρόμοιος με τον ασβεστόλιθο, αλλά πολύ σπανιότερος. Ο ελληνικός λευκόλιθος (μαγνησίτης) είναι συμπαγής ως πορώδης και σκληρός ως εύθρυπτος. Έχει χρώμα λευκό και κογχώδη θραυσμό. Ο Κρυπτοκρυσταλλικός λευκόλιθος (μαγνησίτης) υπάρχει στη Βόρεια Εύβοια, τη Χαλκιδική τη  Λέσβο κλπ.
Ο λευκόλιθος χρησιμοποιείται για την κατασκευή  βασικών πυρίμαχων που αντέχουν τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και για  ειδικούς τύπους τσιμέντου και κονιάματα που  χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες χαρτιού, καουτσούκ και τις φαρμακοβιομηχανίες. Πηγή «Η Φωνήτου Κηρεώτη»
Σήμερα, στην ευρύτερη περιοχή τα  εγκαταλειμμένα λατομεία έχουν καταβληθεί σε 3 πανέμορφες λίμνες, με κόκκινο και τυρκουάζ  χρώμα, ανάλογα με το πέτρωμα. Στις λίμνες υπάρχουν ψάρια του γλυκού νερού και καταβάλλεται προσπάθεια  να γίνονται κωπηλατικοί αγώνες.

 

 

Το νησί της Εύβοιας διαθέτει όμως και αρκετά ενδιαφέροντα σπήλαια.

 

Τα κυριότερα είναι:

  • Κάρυστος – Ν. Εύβοια: Το σπήλαιο της Αγ. Τριάδας, όπου έχουν εντοπιστεί λείψανα νεολιθικής κατοίκησης.
  • Αιδηψός - Λουτρά Αιδηψού – Β. Εύβοια: Η σπηλιά του Σύλλα, κοντά στις πηγές των Αγίων Αναργύρων, όπου ο Ρωμαίος Σύλλας προσπαθούσε να θεραπεύσει την αρθριτικής μορφής "ποδάγρα" του.
  • Λιχάδα - Άγιος Γεώργιος – Β. Εύβοια: Σπήλαιο, ανεξερεύνητο, στη θέση "Πασόγουρνι", στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία.
  • Γλυφάδα – Κ. Εύβοια: Σπήλαιο με σταλαγμίτες.
  • Στην Άτταλη – Κ. Εύβοια: Σπήλαιο που χαρακτηρίζεται για την βύθισή του κάθε χρόνο μερικά εκατοστά.
  • Αγ.Αθανάσιο – Κ. Εύβοια: Η Βοϊδοκλέφτρα Σπηλιά που μετά από έρευνες και μελέτες αποδείχτηκε ότι στη Νεολιθική Εποχή κατοικούσαν ανθρωποι.
  • Μάνικα – Κύμης: Σπήλαιο ανεξερεύνητο κατά μεγάλο μέρος, που καταλήγουν και υπόγεια νερά.
  • Θαρούνια – Κ. Εύβοια : Σπήλαιο σκοτεινής

 

Άλλα Γεωλογικά μνημεία της Εύβοιας και της Σκύρου:

  • Αιδηψός – Β. Εύβοια: Θερμές πηγές
  • Αιδηψός – Κ. Εύβοια: Απολιθωματοφόρος θέση θηλαστικών
    Αλιβέρι - Κ. Εύβοια: Απολιθωμένη Χλωρίδα & Πανίδα
  • Αλιβέρι – Κ. Εύβοια: Λιγνιτωρυχεία
  • Κ. Ευβοια: Θαλάσσια Νεογενή
  • Αλμυροπόταμος – Κ. Εύβοια: Απολιθωματοφόρες θέσεις θηλαστικών & ερπετών
  • Κερασιά – Β. Εύβοια: Απολιθωμένη Χλωρίδα/δάσος
  • Β. & Κ. Εύβοια: Απολιθωματοφόρες θέσεις θηλαστικών
  • Μαντούδι – Β. Εύβοια: Μεταλλεία Μαγνητίτη
  • Κύμη – Κ. Εύβοια: Απολιθωμένη Χλωρίδα
  • Οξύλινθος – Κ. Εύβοια: Ηφαιστειακή Δομή
  • Ν. Εύβοια: Αρχαία μεταλλεία Χρυσού & Αργύρου
  • Κάρυστος – Ν. Εύβοια: Μάρμαρα & Σιπολίνες
  • Σκύρος: Μανιταροειδείς μορφές διάβρωσης

 


Το πρόγραμμα Natura 2000 είναι ένα δίκτυο περιοχών/ζωνών προστασίας του οικοσυστήματος για όλη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, έτσι λοιπόν και ο νομός Ευβοίας συμμετέχει σε αυτήν τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος. Σκοπός είναι να εξασφαλιστεί η επιβίωση των πολυτιμότερων & απειλούμενων ειδών του οικοσυστήματος μας (πανίδας & χλωρίδας) και γενικά της βιοποικιλότητας. 

 

Στην Εύβοια και στη Σκύρο είναι αρκετές οι ζώνες προστασίας που καλύπτονται από το Natura 2000.

 

Κάποιες από αυτές είναι οι:

·         Όρος Όχη - Κάμπος Καρύστου – Ποτάμι – Ακρωτήριο Καφηρεύς

·         Δίρφυς: Δάσος Στενής – Δέλφι

·         Όρος Κανδύλι – Κοιλάδα Προκοπίου – Δέλτα Κηρέα

·         Μεγάλο & Μικρό Λιβάρι – Δέλτα ΞΗΡΙΑ – Υδροχαρές –

·         Δάσος Αγ. Νικολάου

·         Τελέθριο – Λιχάδα – Γιάλτρα

·         Σκύρος Όρος Κοχύλας

·         Νησίδες Σκύρου

·         Λίμνη Δύστου

Η περιοχή συντηρεί πάνω από 700 είδη φυτών. Ορισμένα είναι σπάνια, ενδημικά ή και προστατευόμενα είδη. Μια αποκλειστικότητα της περιοχής είναι τα ενδημικά φυτά της, που έχουν επιβιώσει σε αυτό το κακοτράχαλο βουνό και στις άγριες ακτές του. Στην ευρύτερη περιοχή της Όχης φύονται τουλάχιστον 7 είδη τοπικών ενδημικών φυτών, που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη γη. Τρέχουσες έρευνες εξετάζουν το ενδεχόμενο ύπαρξης περισσότερων ενδημικών ειδών. Η Όχη και ο Καβοντόρος έχουν αναγνωριστεί ως «κέντρο ενδημισμού στον αιγαιοπελαγίτικο χώρο». Είναι στην κυριολεξία ένας βοτανικός παράδεισος για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Παρά το μικρό του μέγεθος, το βουνό θεωρείται μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιοχές για τη μελέτη των φυτών.

Σπάνια φυτά της περιοχής

Δεν είναι μόνο τα τοπικά ενδημικά φυτά που προκαλούν μεγάλο βοτανικό ενδιαφέρον. Υπάρχουν πολλά φυτά που φύονται μόνο στην Εύβοια ή μόνο στην Ελλάδα. Άλλα είδη είναι σπάνια, δηλαδή απαντούν σε μικρούς πληθυσμούς ή υπάρχουν σε λίγες μόνο τοποθεσίες.



Για ορισμένα είδη, η Όχη αποτελεί το νοτιότερο όριο της εξάπλωσης τους. Άλλα είδη είναι πολύτιμα ως άγρια καλλωπιστικά φυτά. Καμπανούλα της Καρυστίας (Campanula celsii carystea):


 

Ένα από τα ομορφότερα ενδημικά φυτά της περιοχής, κοινό είδος στους νότιους πρόποδες της Όχης. Φύεται ακόμη και πάνω στα τείχη του Καστέλλο Ρόσσο. Στάχυ της Εύβοιας (Stachys euboica): Τοπικό ενδημικό αρωματικό φυτό που φύεται στους βραχώδεις σχηματισμούς του Καβοντόρου, του φαραγγιού του Αγίου Δημητρίου και σε ελάχιστα άλλα σημεία της περιοχής της Όχης.



Τσάι του βουνού της Εύβοιας (Sideritis euboica): Το γνωστό σε όλους «τσάι του βουνού» είναι φυτό ενδημικό της Εύβοιας και φύεται μόνο στα ψηλά βουνά του νησιού. Στην Όχη φύεται συνήθως σε υψόμετρο άνω των 800 μ. και αφθονεί σε ορισμένες τοποθεσίες όπως πάνω από τον Άγιο Δημήτριο.



Ίνουλα της Όχης (Inula subfloccosa): Πολύ σπάνιο τοπικό ενδημικό φυτό που αναπτύσσεται σε απόκρημνες βραχώδεις περιοχές, όπως τα βουνά του Καβοντόρου και τα Στεφάνια της Λάλας.



Αρμέρια του Γιόνσεν (Armeria johnsenii): Σπάνιο τοπικό ενδημικό που βρίσκεται μόνο σε παράκτιες θέσεις στην περιοχή του ακρωτηρίου Καφηρέα, στην ακτογραμμή Καλλιανού και σε λίγα ακόμη σημεία στην ευρύτερη περιοχή του Καβοντόρου.

Σεράστιο του Ρούνεμαρκ (Cerastium runemarkii):



Σπάνιο ενδημικό φυτό, που απαντάται στη Νάξο. Στην περιοχή φύεται μόνο στις κορυφές της Όχης.



Παιώνια η αρρενωπή (Paeonia mascula subsp. hellenica): Σπάνιο φυτό, ένα από τα πιο όμορφα και ευάλωτα αγριολούλουδα. Φύεται σε ελάχιστες θέσεις στην ευρύτερη περιοχή του φαραγγιού του Αγίου Δημητρίου, ενώ πάνω από το χωριό Ρούκλια βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες αποικίες του είδους στην Ελλάδα.



Βιόλα της Εύβοιας (Viola euboea): Ο άγριος πανσές της Εύβοιας είναι ενδημικός στο νησί και απαντάται σε διάφορες χρωματικές αποχρώσεις βιολετί, κίτρινο και κρεμ. Αφθονεί σε πολλά σημεία του βουνού.




Φριτιλάρια του Έρχαρτ (Fritilaria ehrhartii): Σπάνιο ενδημικό φυτό της Ελλάδας που μοιάζει με μικρή τουλίπα. Απαντάται στην κοιλάδα της Λάλας, στο
φαράγγι του Αγίου Δημητρίου ενώ οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί βρίσκονται στην ψευδοστέπα των Πλακωτών, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της Όχης.

More Photos

 

View the embedded image gallery online at:
http://goevia.com/el/rss?start=30#sigFreeIdf141a9ebb7
 

 

 

Χτισμένο στην πλαγιά ενός κατάφυτου λόφου στη βοιωτική πλευρά της Χαλκίδας, το ξενοδοχείο ΧΑΡΑ προσφέρει ησυχία και μοναδική θέα σε μικρή απόσταση από το κέντρο της πόλης.

Διαθέτει 50 δωμάτια με όλες τις σύγχρονες ανέσεις, τα περισσότερα από τα οποία βλέπουν στον πορθμό του Ευρίπου και στην Παραλία Χαλκίδας, ενώ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη φιλική εξυπηρέτηση και στην καθαριότητα.Στον 6ο όροφο, που διαθέτει πανοραμική θέα στον  Ευβοϊκό κόλπο, βρίσκονται το Heaven lounge bar, αίθουσα πρωινού και αίθουσα συσκέψεων.

 

 

View the embedded image gallery online at:
http://goevia.com/el/rss?start=30#sigFreeId9364802a35
 

 

Πληροφορίες Επικοινωνίας

21st Κaroni 34100 Chalkida
 

T:+30 2221076305                 F:+30 2221076309
E:info@harahotel.gr               W:www.harahotel.gr

Book now!

 


                                                           

 Η ιστορία του Ελληνικού κρασιού ίσως είναι η μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια, μιας και στον ελληνικό χώρο το αμπέλι καλλιεργείται από την 3η χιλιετία Π.Χ..Για παράδειγμα, οι αρχαίοι Έλληνες διέπρεψαν στην οινοποιία και μονοπωλούσαν στο χώρο για αιώνες με το εμπόριό τους , τόσο στη Μεσόγειο όσο και στη Μαύρη θάλασσα. Η πανάρχαιη αμπελουργική & οινοποιητική παράδοση, καθώς και η τέχνη της οινοποίησης υπήρξε στην Εύβοια από τότε.Σήμερα ο νομός Ευβοίας είναι το σπίτι πολλών οινοποιείων, που παράγουν αξιόλογες ετικέτες με διεθνείς βραβεύσεις και προέρχονται από ιδιωτικές επιχειρήσεις/παραγωγούς και συνεταιρισμούς.Αυτοί βρίσκονται διασκορπισμένοι σε όλο το νομό, ιδιαίτερα στο νησί της κεντρικής & νοτίου Εύβοιας και πρόσφατα υπάρχει έντονη οινική δραστηριότητα και στην Β. Εύβοια. Όσον αφορά τον οινοτουρισμό, σε πολλά οινοποιεία και συνεταιρισμούς υπάρχει η δυνατότητα επίσκεψης, γευσιγνωσίας, απασχόλησης την εποχή του τρύγου αλλά και διαμονής. Γνωστές δε είναι και οι γιορτές κρασιού στο Βασιλικό – Κ. Εύβοιας και στην Κάρυστο – Ν. Εύβοια, στα τέλη Αυγούστου – αρχές Σεπτεμβρίου, όπου διοργανώνονται κυρίως από οινοσυνεταιρισμούς και ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γευτεί άφθονο τοπικό κρασί και φαγητά με συνοδεία λαϊκής ζωντανής μουσικής. Τέλος οι περιοχές της βορείου Εύβοιας, αλλά και η περιοχή της Καρυστίας – Ν. Εύβοια, είναι γνωστές για τις αποστάξεις τσίπουρου (παράγωγο σταφυλιού) από μικρούς παραγωγούς, καθώς επίσης τις συνδυάζουν με μια πληθώρα από πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

 

 

                                           

                     

                                        ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ - ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΑ - ΚΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ    

     

     ΒΟΡΕΙΟ ΕΥΒΟΙΑ                  

  • Κτήμα Βρυνιώτη - Γιάλτρα - Αιδηψού                                                        
  • Οινοποιείο Κουτσογιωργάκη- Καμάρια - Ιστιαίας  

                                       
     ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ

  • Δαβίρης  - Καλοχώρι (Παντείχι) Αυλίδας                                                       
  • Ευβοϊκή - Ριτσώνα Αυλίδας
  • Ethos- Ριτσώνα Αυλίδας                                                       
  • Ζαρογκίκας - Άγιος Ιωάννης (Ριτσώνας) Αυλίδας 
  • Ζαφειρόπουλος - Ριτσώνα Αυλίδας                                                                    
  • ΙΝΟ – Ριτσώνα Αυλίδας                                                                     
  • Καβατάς  - Χαλκίδα                                                                                   
  • Κάτσος – Χαλκίδα                                                                                       
  • Κόκκινος Πύργος - Μύτικας Ληλαντίων                                                              
  • Κουρτάκης- Ριτσώνα Αυλίδας
  • Λύκος - Μαλακώντας Ερέτριας
  • Μαλαματίνας - Φάρος & Ριτσώνα Αυλίδας & Φύλλα Ληλαντίων
  • Μιτζιφίρης - Δύο Δένδρα, Μύτικας  Ληλαντίων                                         
  • Μούντριχας - Μύτικας Ληλαντίων   
  • Νικολάου- Αλιβέρι                
  • Σαμπάνη - Ριτσώνα Αυλίδας 
  • Σκουλούδης – Μύτικας  Ληλαντίο                                                              
  • Σκουρτανιώτης - Ριτσώνα Αυλίδας                                                                  
  • Σταύρου – Μύτικας Λιλάντιο                                                                           
  • Τζιβάνης Ριτσώνα                                                                             
  • Τσακανίκα- Ριτσώνα Αυλίδας                                                                                                                                                                                                          

     ΝΟΤΙΑ ΕΥΒΟΙΑ                                                                                                                  

  • Ηλίας – Λέπουρα
  • Ζερβας – Αυλωνάρι
  • Καρυστία Οιν.- Κάρυστος                                                                                  
  • Μαστροκώστα – Δύστος
  • Μοντοφώλι - Κάρυστος
  • Νικολάου – Αλιβέρι
  • Οιν.Συνετ. Καρύστου - Μαρμάρι
  • Τόγιας - Λέπουρα

                                                          

 




Η χλωρίδα και η πανίδα του νομού Ευβοίας είναι αξιοσημείωτη και γνωστή από τα αρχαιότερα χρόνια. Ιδιαίτερα στα ορεινά σημεία της, στα οποία συναντάει κανείς 1.190 στρέμματα δασικής έκτασης με έλατα, οξιές, καστανιές, πεύκα και όχι μόνο. Στο νομό Ευβοίας μπορεί κανείς να συναντήσει απειλούμενα είδη όπως Φιδαετό, Χρυσααετό, Πετρίτη, Σπιζαετό, Μαυροπετρίτη, Σφηκιάρη, Όρνιο, Μπούφο κ.α.

 

Στη δε περιοχή της Β. Εύβοιας μπορεί να βρει κάποιος σπάνια είδη φυτών  όπως:

  • Ευβοϊκή άλυσος  (Alyssum euboeum).
  • Κενταύρια η εβενοειδής (Centaurea ebenoides).
  • Καμπανούλα (Campanula incurva).
  • Έβενος του Σίμπθορπ (Ebenus sibthorpii).
  • Ευβοϊκό ηράνθεμο   (Fritillariaeuboica) Είδος υπό εξαφάνιση
  • Ευβοϊκό Όνοσμο  (Onosmaeuboeica)
  • Αναρριχώμενη Σκορτσονέρα (Scorzoneraserpentinica)

Αλλά υπάρχουν και σπάνια είδη μικρών ζώων όπως:

  • Τυφλοπόντικας (Talpa caeca)
  • Ακανθόχοιρος (Erinaceus concolor drozdorskii)
  • Η Ευβοϊκή μπριάνα (Barbus plebejus euboicus) - Επικίνδυνα υπό εξαφάνιση
  • Η Τρανορινόλοφος Νυχτερίδα (Rhinolophus ferrumequinum) που επίσης  προστατεύεται από  τη σύμβαση της Βόννης και τη συνθήκης της Βέρνης

Στον νομό Ευβοίας υπάρχουν τουλάχιστον 15 καταφύγια άγριας ζωής.

Ο νομός Ευβοίας ξεχωρίζει για τους περίπου 36 (φυσικούς) υδροβιότοπούς του από έρευνα και καταμέτρηση της WWF Ελλάς και στα 2 νησιά του.

Από οικολογική άποψη είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για τον υδρολογικό κύκλο και των 2 νησιών και αποτελούν σημαντικούς σταθμούς αλλά και καταφύγια για τα εκατομμύρια αποδημητικά πουλιά αλλά και των υδρόβιων – αμφίβιων ζώων και ερπετών, γι αυτό και τους κάνει ιδανικούς για παρατήρηση και μελέτη πουλιών και ζώων.

Μάλιστα η Εύβοια θεωρείται ότι βρίσκεται επάνω σε μεταναστευτικό διάδρομο (Βόρειας Ευρώπης - Αφρικής), οπότε και η σημασία της είναι αυξημένη.

 

Μερικοί από τους σημαντικότερους είναι:   

                                                                                                

·         Παραλίμνη– Λίμνη – Β. Ευβοίας - Υγρότοπος  έκταση: 4.000 στρ.

·         Εκοβολές Βουδώρου - Υγρότοπος έκταση: 300 στρ.

·         Νηλέας – Β. Εύβοια - Υγρότοπος

·         Κηρέας – Β. Εύβοια - Υγρότοπος

·         Ορυχεία Αλιβερίου – Ν. Εύβοια - Υγρότοπος έκταση: 50 στρ.

·         Αλιβέρι – Ν. Εύβοια - Υγρότοπος έκταση: 18 στρ.

·         Λίμνη Δύστου – Ν. Εύβοια- Υγρότοπος έκταση: 4.750 στρ.

·         Λιβαρίου ή Μικρό & Μεγάλο Λιβάρι – Β. Εύβοια - Υγρότοπος έκταση: 1.000στρ.

·         Ψαχνά ή Λιβάδι ή Κολοβρέχτης – Κ. Εύβοια - Υγρότοπος έκταση: 800 στρ.

·         Γεροπόταμος (Ορυχεία Τρούπι) – Β. Ευβοίας - Υγρότοπος

·         Προκόπι – Β. Εύβοια - Υγρότοπος

·         Ποτ. Λίλας – Κ. Εύβοια - Υγρότοπος

·         Όρος Καντήλι -Β. Εύβοια 62.434 στρεμμάτων

·         Όρος Πυξαριάς (ως την Κύμη) – Κ. Εύβοια

 

Τα σπάνια είδη πτηνών που συναντάει κανείς στον Ν. Ευβοίας είναι:

 

·         Σπιζαετός (Hieraaetus fasciatus)

·         Πορφυροτσικνιάς (Ardea purpurea)

·         Βλάχος (Emberiza hortulana)

·         Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae)

·         Γαλιάντρα (Melanocorypha calandra)

·         Σφηκιάρης (Pernis apivorus)

·         Φιδαετός (Circaetus gallicus)

·         Χρυσαετός (Aquila chrysaetos)

·         Γιδοβύζ ι(Caprimulgus europaeus)

·         Πετρίτης (Falco peregrinus)

·         Σαϊνι (Accipiter brevipes)

·         Αλκυόνα (Alcedo atthis)

·         Σκουρόβλαχος (Emberiza caesia)

·         Μικρογαλιάντρα (Calandrella brachydactyla)

·         Δεντροσταρήθρα (Lullula arborea)

·         Κρικομυγοχάφτης (Ficedula albicollis)

·         Αετομάχος (Lanius collurio)

·         Λιοστριτσίδα (Hippolais olivetorum)

·         Μπούφος (Bubo bubo)