Η Εύβοια το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, μαζί με τη γειτονική  Σκύρο,  αποτελούν ιδανικούς  τουριστικούς  προορισμούς τεσσάρων εποχών τόσο για τους Έλληνες όσο και  τους ξένους επισκέπτες.Σας προσκαλούμε να τους εξερευνήσετε!

Εύβοια.... Όλη η Ελλάδα σε ένα νησί

 

 

Παλιά γνωστά κτίρια

 


Κόκκινο σπίτι είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτήρια που δεσπόζει στην παραλία της Χαλκίδας ξεχωρίζει με την παρουσία του, το έντονο κόκκινο χρώμα του αλλά και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του. Κατασκευάστηκε το 1884 από τον Κων/νο Φλέγγα στη θέση Οθωμανικού τεκέ και το 1890 αγοράστηκε από την οικογένεια του εμπόρου Βασιλείου Μάλλιου. Στην διάρκεια της κατοχής στεγάστηκε εκεί η Γερμανική διοίκηση. Ο τελευταίος κληρονόμος του Μάλλιου άφησε το κτήριο στο Δήμο και μετά την ανακαίνισή του φιλοξενεί την Εστία Γνώσης Χαλκίδας.

 


Το Μέγαρο Κότσικα πήρε το όνομα του από τον έμπορο Κότσικα από την Κάρυστο και κάτοικο Καΐρου Αιγύπτου που αγόρασε ένα εργοστάσιο το 1904 όπου ήταν σ' αυτή τη θέση. Κατόπιν εντολής του ο μηχανικός Ποθητός Καμάρας, έκτισε το 1906 το κτίριο συγκεκριμένο κτήριο. Το κτίριο το αγόρασε ο δήμος Χαλκιδέων από τους κληρονόμους του Κότσικα το 1984 επί δημαρχίας Γιάννη Σπανού και στεγάζει από τότε πλέον το δημαρχείο της Χαλκίδας. Τα εγκαίνια του νέου δημαρχείου έγιναν στις 4 Μαρτίου 1994 επί δημαρχίας Στέλιου Μαργαρίτη.

 


Το Δικαστικό Μέγαρο Χαλκίδος είναι ένα κτήριο αρχαϊκού ρυθμού που περιλαμβάνει προπύλαια και περίστυλη είσοδο, έχει μαρμάρινες σκάλες, αετώματα, ενώ στο κέντρο του υπάρχει μεγάλο αίθριο. Για να χτιστεί το 1902 κατεδαφίστηκαν τα παλιά τείχη της πόλης και τα εγκαίνιά του έγιναν το 1909. Όπως και τα περισσότερα Δικαστικά Μέγαρα της Χώρας αποτελεί δωρεά του εθνικού ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού. Βρίσκεται στην κεντρική οδό Ελευθερίου Βενιζέλου και πολύ κοντά στην παραλία της Χαλκίδας.

 


Το τζαμί του Εμίρ Ζάδε στη Χαλκίδα χτίστηκε τον 15ο αιώνα από τους Τούρκους που αφίχθησαν στην Εύβοια. Έξω από τον ναό υπάρχουν υπολείμματα παλαιότερου χριστιανικού ναού ο οποίος μετατράπηκε σε τέμενος. Είναι μεγάλων διαστάσεων κτήριο και χαρακτηριστικό του σημείο είναι η θολωτή σκέπη. Στο εσωτερικό υπάρχει μεγάλη αίθουσα που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμη . Βρίσκεται στην πλατεία Πεσόντων Οπλιτών και είναι σε απόσταση 100 περίπου μέτρων από την παραλία της πόλης και πλησίον σε άλλα σημαντικά αξιοθέατά της.

 


Το Σπίτι με τα Αγάλματα πατρικό σπίτι του συνθέτη Νίκου Σκαλκώτα είναι ένα νεοκλασικό κτήριο που βρίσκεται απέναντι από το Κόκκινο Σπίτι στην παραλία της Χαλκίδας. Το όνομά του το οφείλει στα τέσσερα πήλινα αγάλματα που κοσμούν την κορυφή του και φέρουν τις μορφές δυο γυναικών και δυο αντρών. Τα μαρμάρινα σκαλιστά φουρούσια και τα υπόλοιπα περίτεχνα διακοσμητικά του στοιχεία το κατατάσσουν σε ένα από τα ομορφότερα της πόλης. Χτίστηκε το 1891 και σήμερα ανήκει στον Δήμο Χαλκίδος και φιλοξενεί το Λύκειο Ελληνίδων.

 


Κοντά στον πορθμό του Ευρίπου στην Βοιωτική πλευρά/ακτή βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός. Το πετρόχτιστο κτήριο έχει στοιχεία νεοκλασικά ο δε πρώτος του όροφος διακρίνεται από την χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του. Ξεχωρίζει το ρολόι στο κέντρο του κτηρίου. Ο σταθμός χτίστηκε το 1905 όποτε και άρχισε η σιδηροδρομική ένωση μεταξύ Αθήνας και Χαλκίδας.

 


Το Ξενοδοχείο Paliria είναι εκατό χρόνια στην υπηρεσία των επισκεπτών της πόλης πιστό στους κανόνες της Ελληνικής φιλοξενίας έχει φιλοξενήσει μεγάλες προσωπικότητες του πολιτικού, καλλιτεχνικού και επιχειρηματικού χώρου. Το 1974 άλλαξε μορφή και έγινε ένα επταώροφο κτήριο με 120 δωμάτια συμβαδίζοντας με την ταχύτατη τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Η πιο πρόσφατη ανανέωση του υπήρξε το 2004.

 


Το Κριεζώτειο βρίσκεται στην οδό Τσαβέλλα πίσω από τον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου. Η κατασκευή του υπολογίζεται στις αρχές του 18ου αιώνα. Το κτίριο αυτό ήταν ένα από τα 2000 σαράγια των ναύαρχων και στρατηγών της περιοχής .
Από ευρήματα της περιοχής αποδεικνύεται ότι στο χώρο αυτό υπήρχε μεγαλοπρεπές αραβικό κτίριο που καταστράφηκε σε άγνωστη χρονολογία. Τμήματα του κτιρίου αυτού με αραβουργήματα , βρίσκονται σήμερα στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου. Το αρχοντικό που σώζεται σήμερα είναι τμήμα μεγαλύτερου διοικητή της Εύβοιας. Ανάμεσα στο 1830 και 1833 το κτίσμα αγοράστηκε από τον Νικόλαο Κριεζώτη ήρωα του 1821, όταν αυτός προάγετο σε συνταγματάρχη και Νομοεπιθεωρητη Εύβοιας. Το αρχοντικό μετά την φυγή του Νικόλαου Κριεζώτη στην Τουρκία το 1847 πέρασε στο χέρια των απόγονων του , οι οποίοι έχτισαν προσθήκες σε βοηθητικά κτίσματα και έκαναν διάφορες αλλαγές κυρίως στην αυλή του. Το 1976 μετά τον θάνατο και του τελευταίου απόγονου, το αρχοντικό αγοράζεται από τον Ο.Τ.Ε. και τον Σεπτέμβρη του 1982 περνάει στα χέρια του δήμου.
Ο δήμος με μια σειρά από έργα και αναπαλαίωσης που έκανε από το 1982 προσπάθησε να σώσει το αρχοντικό καθώς οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες του το είχαν αφήσει παραμελημένο και μισο-ερειπωμένο. Σήμερα στο αναπαλαιωμένο αρχοντικό Κριεζώτη στεγάζεται το ιστορικό αρχείο της πόλης και το κέντρο ευβοϊκής έρευνας.[/AF}

 


Σπίτι Γεωργίου Παπανικολάου, εφευρέτη του test pap. Το κτίριο όπου γεννήθηκε αλλά και έζησε ο σπουδαίος ερευνητής Γεώργιος Παπανικολάου, ο οποίος ανακάλυψε το γνωστό σε όλους πλέον Pap-Test, διασώζεται και έχει αναπαλαιωθεί στην γενέτειρά του, την Κύμη Ευβοίας. Η πατρική οικία του Παπανικολάου έχει αγοραστεί από τον Δήμο και θα μετατραπεί σε μουσείο αφιερωμένο στον μεγάλο ερευνητή.


 

Το Καρυστινό σπίτι (Συλλογή Δεληγιώργη) βρίσκεται στο κέντρο της πόληςκαι παρουσιάζει μία εικόνα της  ζωής της τοπικής κοινωνίας του παρελθόν.Φιλοξενεί τοπικές ενδυμασίες, υφαντά, παλιά έπιπλα, κεντήματα, και γεωργικά εργαλεία.

 


Το Θέρμαι Σύλλα Spa Wellness Hotelείναι ένα μεγαλοπρεπές νεοκλασικό κτίριο που χρονολογείται από το 1897, στεγάζεται στην πιο όμορφη γωνιά της λουτρόπολης Αιδηψού Ευβοίας. Σήμερα και ανανεωμένο δεσπόσει στην ακτή της των λουτρών της Αιδηψού.

 


Ο Πύργος Δροσίνη, στις Γούβες, είναι κτισμένος πάνω σε βράχο και δεσπόζει της περιοχής. Είναι διώροφο κτίσμα 100τ.μ. με πέτρινους τοίχους πλάτους 1μ. Είναι ενετικής αρχιτεκτονικής και ιδιαίτερα σημαντικό κτίσμα για την περιοχή.
Κτίσθηκε στα πρώτα χρόνια του 19oυ αιώνα από τον τότε Τούρκο ιδιοκτήτη του, Ιβραήμ- Αγά. Μετά το 1821 πουλήθηκε στους Αλέξανδρο Θεσύλλα και Βαπτιστή Δρόσο. Το 1831 πουλήθηκε στον Κων/νο Πετροκόκκινο, παππού του Γεωργίου Δροσίνη. Κατόπιν περιήλθε στην ιδιοκτησία του ιερέα του χωριού Σταύρου Παπαϊωάννου και συνέχεια στους απογόνους του. Σήμερα ανήκει στην Κοινότητα Γουβών στην Β. Εύβοια.